دریاچه

برای بودنم میان آدمیان نمی‌جنگم؛ دوستشان دارم اما سالهای سکوت و تنهایی از من آدم دیگری ساخته سالهای ترس و گوشه‌نشینی هم دگرگونم کرده که من شهروند پر شور پر هیجان، رفته رفته به دریاچه‌ی راکد و خاموش بدل شده‌ام پس اگر درون تنهایی من سنگ می‌اندازی؛ منصف باش..بمان و ببین و بگذار که موج بیاید و سنجاقک برود...